Mes Pensées

Jhovie Louise Ramirez Ibong, 19 years of age, a blogger from Cavite. Taken by RSB :).
Blog

Favorite Quote
Love is a ruthless game unless you play it good and right. - Taylor Swift
Disclaimer
My blog is for personal purposes only. This includes my love life, school stuffs, music, experiences, and some random thoughts of mine. These images that can be found on my page are all original except for what I reblog. Thank you for visiting this page. GOD BLESS.

I’ll just type what I am thinking right now, at this very moment. Kahit pa sigurong anong mangyari, hindi magbabago yung nararamdaman ko para sa kanya. Hindi ko alam. Sa totoo lang, nasasaktan pa din ako sa mga nangyari at sa mga ginawa nya, pero wala na rin naman akong magagawa. Hindi ko na naman pwede ibalik yung oras, at lalong hindi pwedeng ako mismo yung bumawi ng kasalanang nagawa nya. Haaay. Ngayon, hindi ko alam kung bakit ako ganito. Natanggap ko na naman na, na ganun nga, pero hindi ko na alam kung pano ko pa tatanggapin sa susunod, at sa susunod, at sa susunod pa. :’( Ayokong isipin na mauulit pa yon pero malaki talaga yung posibilidad na ganun nga ang mangyari.
Ewan ko, bahala na siguro. I’ll just be the good girl I have to be. Wala naman kasi talaga akong balak gumanti kasi hindi ko kakayanin kung sakaling mawala sya dahil sa kagagawan ko. Wala na rin talaga sa utak ko yon, at lalong hindi ko na kakayaning gumawa ng ganon. Hindi ko gagawin yon kasi mahal na mahal ko sya. Ayokong may pagsisihan. Mas okay na yung magmuka akong tanga na niloloko lang kesa gumawa ng kagaguhan at magmukang basura sa sarili ko. Okay na ko. Okay na buhay ko.
Yun na lang talaga. WALANG SIKRETONG HINDI NABUBUNYAG. Tested and proven. Hahahaha.  


A week has past, sobrang dami ng mga nangyari na hindi ko inakalang mangyayari. But beyond all of those bullshits, there’s only one thing na talaga namang ikinapapasalamat ko. Magbubunga din pala lahat ng sakripisyo at paghihirap ko. :) I’m not saying na hindi ako naging masaya sa anim na buwan na pagsasama namin, God knows how happy I am that I’m with this guy. Kahit na siguro napakarami nang moments na nasaktan at umiyak ako, napapalitan yun lahat ng saya pag nakakasama ko sya. Shit, ang cheesy. But it was absolutely and probably true.
Eto na siguro yung totoong simula, trial pa lang yung 6 months. Marami pa kaming pagdadaanan. Pinatibay lang talaga ng mga pangyayari yung connection between us.

Thank You, Lord, for bringing him back to me. :)


I’m okay :)

Hindi ko alam kung anong nangyayari saken ngayon. Hindi ko alam kung bakit pa ‘ko nandito. Napakalaki ng impact sa pagkatao ko ng mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Parang nag-iba yung buong pagkatao ko. Parang bigla na lang naglaho lahat-lahat ng saya na naramdaman ko noon. Parang sa isang iglap lang, na sa loob ng 6 months na naging buo ako, bigla na lang naglaho. Hindi ko alam. Napakahirap na bigla-bigla na lang mawawala lahat ng napaghirapan mo. Na hindi mo na alam kung pa’no ulit bubuuin yung naipundar mong tiwala at pagmamahal.
Nagpapakatibay na lang ako, pretending na okay na ‘ko. Pretending na okay na ang lahat para lang hindi ako mawalan, pero sa totoo lang, nawawala na ‘ko sa katinuan.
Iniisip kong sige, natural lang naman siguro sa isang relasyon yung mga ganitong pangyayari. Na kakayanin ko pa lahat. Pero pa’no na lang sa araw-araw? Ano nang mangyayari sa ‘ken kung patuloy akong magkakaganito.
Hindi ako makakamove-on, alam kong hindi. Masasanay na lang talaga ‘ko sa sakit, masasanay na lang ako nang hindi ko namamalayan.
Ayoko nang umiyak, pagod na pagod na ‘ko. Inubos ko na lahat.
Hindi ako nageexpect na hindi na mauulit to, pero sana kung maulit man, sana makaya ko nang magpalaya. Sana kaya ko nang magpaubaya. Sana kaya ko nang mawala na lang kesa ipagpatuloy pa lahat ng kaputanginahang nangyayari.
Hindi ko na alam gagawin ko. I’m just going with the flow. Sa totoo lang, hindi ko talaga naisip gumanti, hindi ko naisip na iparamdam sa kanya yung ganung klaseng sakit, kasi alam kong hindi nya na ‘ko kayang patawarin.
Bakit ganun? Bakit may mga taong walang contentment? Kahit naibigay na sa kanila lahat. Oo, sige, tao ka lang, nagkamali lang, pero hindi mo man lang ba naisip na sa ginawa mong pagkakamali na ‘yon, may posibleng mawala sayo? Pero alam kong hindi ka natatakot na mangyari yon kasi ginawa mo na.
Gusto kitang kamuhian, kaso hindi ko rin kaya kasi ganito kita kamahal. Pinipilit ko na lang buuin yung sarili ko na kahit ako na lang mag-isa.
Haaaay. Okay lang ako. :)


Sex is good. Love is better. Both together are perfect.


Hi, Tumblr. :) Long time no blog. Kamusta ka? Ako? Eto, hindi ko alam. Hahaha. Okay lang siguro ako. Okay lang naman, nga ganun ganun. Laging gutom. :3
May mga bagay na ayoko na pag-usapan, isulat or itype. Gusto kong sarilinin na lang lahat. Para kasi akong tanga sa tuwing nagcocompose ako ng text dito. Para ‘kong gago. Wal namang nagbabasa. Ako lang naman. Hahaha.
Jhovie, may sasabihin ako sayo. Ang ganda mo, kaso ang taba mo. Hahahahaha. Pero atleast, maganda ka, o diba? Tangina. Hahaha. Para talaga ‘kong baliw.
Gusto ko magrelax. Gusto ko lumayo. Gusto ko mag-unwind. Wala naman akong problema. Gusto ko lang ng peace. Gusto ko lang ng walang iintindihin. Gusto ko lumayo sa lahat. Gusto ko mapag-isa. Kung pwede lang. Haaay. Pwede naman talaga e. Kahit isang linggo lang. Gusto ko hanapin sarili ko. Pero kailangan ko munang tapusin pag-aaral ko. Hahaha. 2 years na lang naman. After ko gumrad, mag-iipon ako kahit mga 20k lang, tapos aalis ako. Pupunta ako somewhere na walang nakakakilala sken.
Pero sa lahat ng plano kong to, gusto ko kasama si Russel. Siya lang talaga gusto ko makasama sa lahat ng ‘yon.
Sana lumipas na yung dalawang taon. Sana matapos na lahat ng ‘to. Gusto ko na magkaroon ng freedom! HAHAHA. Hindi ako nagddrama, puta! Sinong madrama?!


Mahina.


Oh God, I just want to have a child right now. :(


5(:

Hi, baby. :) We’re already on our 5th month! At sa loob ng limang buwan na ‘yun, hindi ako pumalya ng message sa’yo. Please bare with this. :D
Though you’ve been so rude to me these past few weeks, I didn’t give up ‘coz I know how much I can endure all the pain ‘coz I love you that much that I can’t afford to lose you. Hindi ko na hahabaan ‘to. I just only want you to know that I’m loving you more each day and I’m a hundred-percent sure that it will never be faded even there will be more shits to come.
Thank you for making the happiest. Thank you for the memories that will never be forgotten. As time goes by, I will make sure that this feeling will last. Problems may come, troubles will try to ruin us, but I’m ready to fight them all just for us to be the way we used to be. I hope you will, too.
I love you, Russel. I really do. Happy 5th!




Part three :))



Part two. <3



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 OLDER »

Theme made by:Dakilanggerlpren Copyright 2014 Powered by: Tumblr